ჯორჯ ორუელი - ცხოველების ფერმა

23 სექტემბერი 2021
23 სექტემბერი 2021
23 სექტემბერი 2021

ჯორჯ ორუელი - ცხოველების ფერმა

In Willingdon, on the farm "The Manor", the animals overthrew a degenerate farmer, Mr. Jones. The farm was taken over by the animals, it was declared a republic and named "Animal Farm". And the republic was led by a pig, Napoleon, who was dominated by a violent rebellion.

".... "Comrades!" squeaked Squealer, "I hope you don't think that pigs are selfish and enjoy privileges. We crave both apples and milk. A vitamin (it's scientifically proven, comrades) that is absolutely necessary for the health of the pig. We do the mental work. The maintenance and organization of this whole farm falls on our shoulders. We look after your welfare day and night. We drink milk for your good. We're eating apples. You know, comrades, what will happen if we don't live up to our responsibilities? What, Jones will be back! Yes, Jones! I hope no one wants Jones back! No, Sister, it will be,Believe me, comrades" - Squealer finished the speech he started in a sarcastic manner, jumping from foot to foot with a wag of his tail.

Needless to say, the only thing the animals were sure of was that no one wanted Jones back. When they saw the situation from this point of view, they could not say anything. Undoubtedly, they should take care of the health of the pigs. Without further argument, they agreed that the milk and the fallen apples (as well as a large part of the future harvest) should be reserved for the pigs.

.......

Many new members were added to Animal Farm, although the increase was not as large as expected in previous years. For the new generation, the word "revolution" represented a vague past, the story of which was passed down orally from generation to generation, and the newly arrived animals had not heard anything about it at all...

"Animal Farm" was now bigger and better organized. Two large fields were added to it, which Napoleon bought from Fillington. As it turned out, the construction of the mill was successfully completed. In addition, the animals already had their own kennel and carrier. Many new buildings were built. Wimfer also bought a cart for himself, and the mill, which was originally designed as a power station, although it did not turn out to be a source of electricity, but they used it to grind grain and earned a good income. "The second mill will turn into a source of electricity," the animals were told. Its hidden construction had already begun, and the luxury that Snowball once talked about with the animals (a lighted stable, hot water, rest three times a week) was no longer even dreamed of. Napoleon declared such ideas unsuitable for the essence of animalism.

ასეა თუ ისე, „ცხოველების ფერმა“ მდიდრდებოდა, თუმცაღა ეს გამდიდრება არანაირად არ შეხებია მის წევრებს, თუ, რა თქმა უნდა, ღორებსა და ძაღლებს არ მივიღებთ მხედველობაში. შესაძლოა, ამის წყალობითაც იყოს, რომ ეს უკანასკნელნი მომრავლდნენ. თუმცა, ვერც იმას იტყოდი, რომ ისინი არაფერს აკეთებდნენ. „რესპუბლიკის ხელმძღვანელობა და ორგანიზაცია დაუსრულებელ შრომას მოითხოვს“ - არ ბეზრდებოდა ერთსა და იმავეს გამეორება სქუილერს, - „ამ სამუშაოს უდიდესი ნაწილი ისეთი ხასიათისაა, რომ სხვა ცხოველები თავიანთი უმეცრების გამო, ვერც მოაბამენ თავს. მაგალითად, - დასძენდა იგი, - დიდ ძალისხმევას მოითხოვს ისეთი რთული საქმეების მოგვარება, როგორიცაა დოსიეს შედგენა, ოქმების წარმოება, მოხსენებითი ბარეთების წერა. ამისათვის უზარმაზარი ფურცლები უნდა დაიფაროს მჭიდრო ნაწერით, ხოლო მათი შევსების შემდეგ თითოეული მათგანი ღუმელში უნდა დაიწვას. ამას უდიდესი მნიშვნელობა აქვს რესპუბლიკის კეთილდღეობისთვის“, - დააკსვნიდა სქუილერი. უნდა აღინიშნოს, რომ დღემდე არც ღორები და არც ძაღლები არანაირ საკვებს არ აწარმოებდნენ, არა და, ბლომად კი იყვნენ და მადაც ყოველთვის კარგი ჰქონდათ.

დანარჩენი ცხოველები ძველებურად ცხოვრობდნენ, კვლავაც მშივრები იყვნენ, ჩალის საგებზე ეძინათ, ისევ წყაროს წყალს სვამდნენ, დღედაღამ შრომობდნენ, ზამთარში სიცივე აწუხებდათ, ზაფხულში - რწყილები. ზოგჯერ მოხუცები გონებას ძაბავდნენ, რათა გაეხსენებინათ რევოლუციის პირველი წლები, ჯოუნსი რომ გააძევეს და შეედარებინათ, მაინც როდის იყო უკეთესი ცხოვრება, მაშინ თუ ახლა, მაგრამ არაფერი გამოსდიოდათ. ვერაფერს იხსენებდნენ და ამდენად ახლანდელ ცხოვრებასაც ვერაფერს ადარებდნენ, გარდა ციფრებით გავსებული სქუილერის დავთრებისა, რომელთა მიხედვითაც, მათი ცხოვრება სულ უფრო და უფრო უმჯობესდებოდა. ასე რომ, ეს პრობლემა გადაუწყვეტელი რჩებოდათ; მით უმეტეს, რომ ასეთ რამეებზე საფიქრელად დროც არ ჰქონდათ. მხოლოდ ბენჯამინი ამტკიცებდა, რომ ახსოვდა თავისი ცხოვრების ყოველი წვრილმანი და რომ არაფერი არასდროს არ ყოფილა და არც შეიძლება იყოს ან ბევრად უკეთ, ან ბევრად უარესად. „შიმშილი, გაჭირვება და გულგატეხილობა ცხოვრების უცვლელ კანონებს წარმოადგენდნენ“, - ამბობდა იგი.

და მაინც ცხოველები არასდროს კარგავდნენ იმედს. უფრო მეტიც, ერთი წამითაც არ დაუკარგავთ ღირსებისა და გამორჩეულობის შეგრძნება, რომ ცხოველების რესპუბლიკის მოქალაქეები არიან. მათი რესპუბლიკა ხომ ერთადერთი ადგილი იყო, რომლის ბატონ-პატრონიც თვითონ ცხოველები იყვნენ. ყოველთვის, როდესაც საზეიმო გასროლის ხმა ესმოდათ და მწვანედ მოფლიარე დროშას შეჰყურებდნენ, გული დაუშრეტელი სიამაყის გრძნობით ევსებოდათ. ასეთ დროს ლაპარაკი წარსულის გმირულ დღეებზე ჩამოვარდებოდა ხოლმე: როგორ გააძევეს ჯოუნსი, როგორ დაიწერა შვიდი მცნება. იხსენებდნენ განთქმულ ბრძოლებს, იმას, თუ რა კრახით დასრულდა ეს ბრძოლები ადამიანებისთვის. ყველა ძველი იმედი ჯერ კიდევ ღვიოდა მათ გულში. ჯერ კიდევ სწამდათ, რომ ჯერ კიდევ იარსებებდა მეიჯერის მიერ ნაწინასწარმეტყველები ცხოველების რესპუბლიკა, რომლის მწვანე მინდორზე ვერცერთი ადამიანი ვერ ეღირსებოდა ფეხის დადგმას. ეს აუცილებლად იქნებოდა. შეიძლება დღეს და ხვალ არა, შეიძლება თვითონ ვერ მოსწრებოდნენ ამას, მაგრამ ეს რომ ნამდვილად მოხდებოდა, ამაში ეჭვი არავის ეპარებოდა. ეს კი არა, აქა-იქ „ინგლისის ცხოველებსაც“ წაიმღერებდნენ ხოლმე. ყოველ შემთხვევაში, ცოდნით - ყველამ იცოდა ეს ჰიმნი, თუმცა ხმამაღლა ვერ ბედავდნენემღერათ. კი, ნამდვილად მძიმე ცხოვრება ჰქონდათ და არც ერთს არ აუხდა ოცნება, მაგრამ სხვა ცხოველებს ხომ მაინც არ ჰგავდნენ. კი, ბატონო, შიმშილობდნენ, ბევრს მუშაობდნენ, მაგრამ, ასეა თუ ისე, თუ მუშაობდნენ თავისთვის და არა სხვისთვის და არც ვალდებულნი იყვნენ, ადამიანთა მოდგმა ერჩინათ. ორფეხა არსებები მათში არ ერია და არავის მიმართავდნენ „ბატონობით“, ყველა ცხოველი თანასწორუფლებიანი იყო.....

....

სამარისებური სიჩუმე იდგა. გაოგნებული და შეძრწუნებული ცხოველები ერთად შექუჩულიყვნენ. თითქოს თავზე ცა ჩამოემხოთო, გულშემოყრილნი მისჩერებოდნენ ორ ფეხზე მოსეირნე ღორებს.

როგორც კი პირველმა ელდამ გადაუარათ, მიუხედავად შიშისა და წლების განმავლობაში გამომუშავებული ჩვევისა, არაფერზე გამოეთქვათ უკმაყოფილება და თავიანთი აზრი, ცხოველები პროტესტის გამოხატვის ჟინმა შეიპყრო. მაგრამ ზუსტად ამ დროს ცხვრებმა იბღავლეს: „ოთხი ფეხი კარგია, ორი - უკეთესი“. ბღავილმა ხუთ წუთს გასტანა, ხოლო როდესაც ცხვრები გაჩუმდნენ, რაიმეს თქმას უკვე აზრი აღარ ჰქონდა, ვინაიდან უკვე ამასობაში ღორებიც გაუჩინარდნენ.

ბენჯამენმა იგრძნო, როგორ შეეხო ვიღაც დრუნჩით. მოიხედა და ქლოუერი დაინახა, რომლის ბებერ თვალებს მთლიანად გადაჰკროდა ლიბრი. მან ფრთხილად მოჰქაჩა ბენჯამენს ფაფარზე და ბოსლისკენ წაიყვანა. ერთი-ორი წუთი ისინი გაშტერებული მისჩერებოდნენ ბოლის გაფისულ კედელს.

"I can't see at all," said Clower at last, "no, when we could see well, I couldn't read, either, but somehow with my brute eyes the wall looks different..... Are all the inscriptions in place, Benjamin?"

For the only time in his life, Benjamin broke the rule and read Clover's inscription. Only one commandment was left on the wall:

"All animals are equal, some are more equal..."

1945 year

The Ultimate Link Directory for SEO Free Netflix, Free prime video and much more Best Chat forum for freebies and giveaways Most Secure Cloud free Secure Video Sharing platform free Earn upto 20$ a day Buy digital products for cheap Download wordpress themes and plugins free Themes Ultimate movies and web series